24 kwietnia 2026 roku odeszła do domu Ojca Siostra Józefa (Zofia Róża) Zdybicka od Woli Bożej (1928-2026), urszulanka Serca Jezusa Konającego, wybitny filozof, profesor, pedagog, współtwórca Lubelskiej Szkoły Filozoficznej, dziekan Wydziału Filozofii Chrześcijańskiej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, wieloletni członek Rady Generalnej Zgromadzenia Sióstr Urszulanek SJK.
Siostra Józefa Zdybicka urodziła się 5 sierpnia 1928 roku w Kraśniku Lubelskim. Po zdaniu egzaminu dojrzałości wstąpiła do Zgromadzenia sióstr urszulanek. W roku 1953/1954 odbyła nowicjat kanoniczny w Pniewach. Pierwsze śluby złożyła 15 sierpnia 1954 roku, po czym została posłana do Lipnicy, gdzie przez dwa lata – od sierpnia 1954 roku do września 1956 pełniła funkcję asystentki domowej. 15 sierpnia 1957 roku złożyła śluby wieczyste.
W roku 1956 rozpoczęła studia Wydziale Filozofii Chrześcijańskiej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Jej przygoda z filozofią wkrótce rozwinęła się w pasję naukową. Jej profesorami byli m. in. o. Mieczysław A. Krąpiec OP, Stefan Świeżawski, ks. Marian Kurdziałek, ks. Stanisław Kamiński i bp Karol Wojtyła. Nawiązana wówczas głęboka więź z przyszłym papieżem trwała do końca życia świętego Jana Pawła II, o spotkaniach z którym Siostra niejednokrotnie z wielką radością opowiadała. Po uzyskaniu w czerwcu 1961 roku dyplomu magistra s. Józefa została posłana na placówkę do Warszawy, gdzie przebywała do września 1970 roku. W roku 1964 r. została wybrana do Zarządu Generalnego. W 1965 roku Siostra Zdybicka uzyskała stopień doktora, a w roku 1970 roku doktora habilitowanego. Z początkiem roku akademickiego 1966/67 została zatrudniona na etacie starszego asystenta, a w roku następnym – adiunkta w Katedrze Metafizyki. Łączyła wówczas pracę naukowo-dydaktyczną z posługą w Radzie Generalnej Zgromadzenia. We wrześniu 1970 roku została przeniesiona na stałe na placówkę w Lublinie przy domach akademickich KUL. W 1971 r. powołano ją na stanowisko docenta, a w 1973 r. powierzono jej kierownictwo nowo utworzonej Katedry Filozofii Religii. Tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego i stanowisko profesora KUL otrzymała w 1978 r., a tytuł profesora zwyczajnego nauk humanistycznych 19 listopada 1988 r. Tym samym Siostra Józefa Zofia Zdybicka została pierwszą w Polsce siostrą zakonną z tytułem naukowym profesora. Swoje wykształcenie pogłębiała na stypendiach badawczych w USA i Belgii . Pełniła także ważne funkcje administracyjne. W latach 1984-1986 była prodziekanem Wydziału Filozofii Chrześcijańskiej, a w latach 1986-1987 i 1990-1999 dziekanem tegoż wydziału. Była jednym z głównych przedstawicieli tzw. Filozoficznej Szkoły Lubelskiej. Zaliczana jest do najwybitniejszych metafizyków i filozofów religii; w Polsce była twórcą tej, wciąż nowej, dyscypliny naukowej.
Siostra Józefa rozwinęła szeroką działalność dydaktyczną. Jej „koronnymi” zajęciami były wykłady z filozofii Boga i religii, a także proseminarium, seminarium magisterskie i doktorskie z filozofii Boga i religii. Prowadziła też zajęcia z metafizyki, antropologii i etyki. Wykładała wstęp do filozofii i główne problemy filozofii. Wypromowała około 100 magistrów oraz 28 doktorów. Była członkiem licznych stowarzyszeń naukowych. Wygłaszała referaty i odczyty na wielu konferencjach, sympozjach i kongresach o zasięgu krajowym, międzynarodowym i światowym. Jest autorką wielu książek i ponad 300 artykułów naukowych. Poza tematyką filozoficzną w ramach pracy publicystycznej szerzyła kult św. Urszuli i nauczanie Jana Pawła II.
Praca naukowo-dydaktyczna s. Józefy, jej zaangażowanie w organizację życia naukowego i poczucie odpowiedzialności za kształt kultury były wielokrotnie przez różne gremia honorowane. Do najważniejszych odznaczeń s. Józefy należy Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (17.12.2020 – przyznany przez Prezydenta RP Andrzeja Dudę za wybitne zasługi dla rozwoju filozofii oraz kultury chrześcijańskiej), Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (19.10.2008 – z rąk Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego), Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2000).
Siostra Józefa pełniła odpowiedzialne funkcje w Kościele, w Zgromadzeniu. Uczestniczyła w pracach Prymasowskiej Rady Społecznej (1986-1990) oraz w licznych Komisjach Episkopatu Polski: ds. Kultury, ds. Nauki Katolickiej, ds. Dialogu z Niewierzącymi oraz w Komisji „Iustitia et Pax”. Była też konsultorem Rady Naukowej Episkopatu Polski. W Zgromadzeniu pełniła liczne, odpowiedzialne funkcje – jako członek zarządu w kilku kadencjach oraz przełożona Centrum Lubelskiego. Przez wiele lata była zaangażowana w dzieło formacji. Do 2007 roku z ramienia zarządu sprawowała pieczę nad wspólnotami pracującymi na Białorusi.
Żyła z pasją – Zgromadzeniem, jego misją a także pracą naukową na uniwersytecie. Była osobowością nieprzeciętną, bogatą a jednocześnie skromną. Człowiekiem otwartego umysłu i kochającego serca. Umiała łączyć życie zakonne z pracą naukową, przy czym była bardzo uboga, nie wymagająca dla siebie. Była człowiekiem aktywnym, pracowitym, pomysłowym, dynamicznym i niezwykle komunikatywnym.
Ostatnie lata – od sierpnia 2022 roku – Siostra Józefa przeżyła w zakonnej infirmerii naszego domu w Warszawie przy ul. Wiślanej.
Kochana Siostro Józefo, dziękujemy Ci za przykład urszulańskiego życia pełnego pasji i zaangażowania, dobroci, ciepła, serdeczności i głębokiego wszechstronnego zatroskania o człowieka. Odpoczywaj w pokoju!
Siostry Urszulanki Serca Jezusa Konającego
Uroczystości pogrzebowe odbędą się dnia 5 maja 2026 r. w Lublinie.
Msza święta zostanie odprawiona o g. 10.30,
w kościele akademickim Św. Krzyża przy ul. Ks. I. Radziszewskiego 7.
Złożenie do grobu nastąpi bezpośrednio po Mszy świętej
na cmentarzu przy ul. Lipowej.
